Facebook

Volg ons

Een collega bemachtigde kaartjes voor het geweldige Shakespeare theater in Diever en zo zou ik alleen even 3 uurtjes de telefoon (spoeddienst) overnemen op een zaterdagavond. Het is al laat als een boer belt voor koe Johanna met een buik zo rond als een voetbal.

Vroeger, nog niet eens zo heel lang geleden, had bijna iedereen wel een boer of tuinder in de familie, vriendengroep of straat. Op verjaardagen gingen gesprekken over de oogst, het vee en natuurlijk het weer. Veel families verbouwden in hun tuin hun eigen groentes of hadden 1/8e koe in de vriezer liggen. Mensen stonden dichter bij het boerenleven, waardoor je er van jongs af aan mee opgroeide en iets van af wist.

‘Geen telefoons aan tafel!’
Dat is de regel die wij binnen ons gezin hanteren. De maaltijden zijn echte gezinsmomenten, zonder beeldschermpjes. Nu het gras langer wordt en het weer een poos regenachtig is geweest, kijkt mijn man regelmatig op zijn telefoon om verschillende weerssites te raadplegen. De kinderen wijzen hem op de huisregel. ‘Jullie hebben gelijk.’ Is het antwoord. ‘Maar het gras moet er nodig af.’

Gras, gras en nog meer grassss… Wat een ander jaar een landbouwer kan brengen. Dit jaar een goede start van het groeiseizoen, heel anders dan in 2020 waar het volop regende tot april. De afgelopen weken was het zo ver; tijd om het gras te oogsten.

Ik kreeg een kleine medische ingreep. Niets ernstigs maar het moest wel gebeuren anders kreeg ik er last van. Ik had nog gebeld of ze het niet hartstikke druk hadden met corona. Maar nee, het ging door.

Een gezonde bloedcel van een koe heeft een levensduur van 160 dagen. Ondanks dat rode bloedcellen van een donor maar een paar dagen werkzaam blijven is een transfusie met grote regelmaat levensreddend voor een koe of kalf. Ze hebben elf verschillende bloedgroepen A tot en met T waarbij de B bloedgroep ook nog 60 verschillende heeft. Maar gelukkig voor ons als veearts

Ik herinner me mijn oma’s woorden wanneer het halverwege een meimaand begon te regenen na een tiental droge dagen; ‘nu vieren de boeren een feestje’. Vervolgens toverde oma steevast blokjes kaas en limonade tevoorschijn zodat we met de boeren mee konden proosten. Als kwekersdochter heb ik dit nooit écht begrepen.

'Nouja zeg! Toen heeft hij het brood dus gewoon voor de deur gezet?' Vraagt mn vriendin over de telefoon.
'Ja, zo gaat dat hier, mooi hè.' hoor ik mezelf tegen haar zeggen.

In het voorjaar is er een club fanatieke weidevogelbeheerders actief op percelen vlakbij onze boerderij. Na een aantal weken krijgen we een berichtje dat een kievit een prachtig nest heeft gebouwd op ons bouwland. Fantastisch nieuws!

Op dit moment gebeurd er niet zo barre veel in mijn leven. Terwijl er natuurlijk wel héél veel aan de hand is.

© 2019 MelkNatuurlijk